Metoda LEGO® Serious Play® w pracy z dziećmi z ASD
Kreatywna metoda, w której dziecko z ASD lub ADHD buduje z klocków to, co trudno powiedzieć słowami.
Sześć zasad LEGO® Serious Play®
100% zaangażowania
Każdy buduje i każdy się dzieli — nikt nie jest tylko obserwatorem.
Model = myśl
Zbudowany model reprezentuje myśli i emocje dziecka.
Wszystkie głosy są równe
Brak hierarchii — każdy ma prawo wyrazić siebie.
Uczenie się przez ręce
Praca manualna uruchamia myślenie i rozwiązywanie problemów.
Metafora i historia
Klocki są metaforą — pomagają wyrazić to, co abstrakcyjne.
Wspólne rozumienie
Modele stają się wspólnym językiem całej grupy.
Cztery kroki, zawsze w tej kolejności
Wyzwanie
Facylitator stawia pytanie lub temat. Zadanie jasne i dopasowane do grupy.
Budowanie
Każde dziecko samodzielnie buduje model swojej odpowiedzi.
Opowiadanie
Dziecko opowiada o swoim modelu. Reszta słucha, bez przerywania.
Refleksja
Grupa szuka połączeń między modelami i wspólnych wniosków.
Dlaczego LSP pasuje do dzieci z ASD i ADHD
Komunikacja bez słów
Klocki zastępują trudną mowę — dziecko wyraża się przez budowlę.
Stymulacja sensoryczna
Dotyk i manipulacja klockami dają przyjemne bodźce czuciowe.
Ruch jako nauka
Aktywność rąk zaspokaja potrzebę ruchu i wspiera koncentrację (ADHD).
Jasna struktura
Przewidywalny format sesji daje poczucie bezpieczeństwa (ASD).
Sukces dla każdego
Nie ma złych odpowiedzi — każdy model jest wartościowy.
Umiejętności społeczne
Wspólne budowanie i opowiadanie rozwija komunikację.
Przykładowe ćwiczenia
Dziecko buduje model „jak się teraz czuję” i opowiada, co znaczą kolory i kształty. Nauka rozpoznawania emocji.
Dziecko buduje miejsce, w którym czuje się spokojnie. Wzmacnianie zasobów i poczucia bezpieczeństwa.
Dziecko buduje to, w czym jest najlepsze. Krótkie bloki, akceptacja ruchu, wzmacnianie samooceny.
Dziecko buduje „trudną sytuację”, a potem przebudowuje ją w „rozwiązanie”. Trening radzenia sobie z impulsami.
Grupa 4–8 dzieci: każdy buduje swój fragment, potem łączą je w całość. Negocjacje i wspólne planowanie.
Co pokazuje praktyka
Kacper, 8 lat — ASD i ADHD
Opór przed mówieniem o sobie. Kacper budował traktor i wóz strażacki. Terapeuta pracował z jego pasją.
Zaczął budować „złość” — czerwone wieże. Mógł mówić o emocji przez model, nie wprost. Przełom.
Pierwsze wspólne budowanie z rówieśnikiem. Zadał pierwsze pytanie. Mama zgłosiła poprawę w domu.
Sam prosi o sesje. Stworzył „słownik klocków” — kolory emocji, których używa w szkole.
Rób to — unikaj tego
- ✓Zaczynaj od prostej rozgrzewki
- ✓Daj czas na poznanie klocków przed zadaniem
- ✓Akceptuj każdy model — nie ma złych odpowiedzi
- ✓Pytaj otwarcie: „Opowiedz mi o tym”
- ✓Fotografuj modele jako zapis postępów
- ✓Regularność ważniejsza niż długość — 20 min co tydzień
- ✗Nie przerywaj podczas budowania
- ✗Nie oceniaj estetyki modelu
- ✗Nie zmuszaj do prezentacji
- ✗Nie rozbieraj modelu bez pytania
- ✗Nie wprowadzaj wielu zasad naraz
- ✗Nie porównuj dzieci między sobą
LSP daje mu klocki, żeby ją zbudować."